Το Αλληλέγγυο Εργαστήρι Σχεδίου είναι ένα διδακτικό εγχείρημα που οργανώνεται από το Τμήμα Αττικής ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ σε συνεργασία με τον Σύλλογο Φοιτητών Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ εδώ και 13 χρόνια, παρέχοντας αφιλοκερδώς μαθήματα γραμμικού και ελεύθερου σχεδίου σε μαθήτριες – μαθητές της Β’ και Γ’ Λυκείου για προετοιμασία για τις εισαγωγικές εξετάσεις.
Η περιοχή του Ελαιώνα είναι η τελευταία εκτεταμένη περιοχή της μητροπολιτικού συγκροτήματος της Αθήνας που λόγω του ειδικού πολεοδομικού της καθεστώτος και της αραιής δόμησης διαθέτει δυνατότητες ανάπτυξης ελεύθερων, δημόσιων χώρων πράσινου. Η Πολιτεία διαχρονικά δεν υλοποίησε τις σχετικές προβλέψεις του Προεδρικού Διατάγματος του 1995 που η ίδια θεσμοθέτησε και σήμερα η περιοχή αντιμετωπίζεται ως το νέο εν δυνάμει τοπίο μεγάλων επενδύσεων. Μέσω αυτών αναμένεται να αυξηθούν οι τιμές της γης και των ακινήτων στην περιοχή, καθιστώντας ακόμα δυσκολότερη τη διενέργεια των απαραίτητων απαλλοτριώσεων για τη δημιουργία των χώρων αυτών.
Ο χώρος του πρώην στρατοπέδου Πλέσσα, επί της λεωφόρου Μεσογείων 211, στην περιοχή Ελληνορώσων, έχει χαρακτηριστεί ως «ελεύθερος χώρος – αστικό πράσινο» από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Δήμου Αθηναίων, όπως φαίνεται και στον χάρτη που συνοδεύει το ΦΕΚ 57/ΑΑΠ/2014. Πρόκειται για έναν από τους λίγους εναπομείναντες χώρους με δυνατότητα ανάπτυξης πάρκου υψηλού πράσινου στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, ανάμεσα σε κτίρια κατοικιών και σε άμεση χωρική συνέχεια με τον χώρο που προορίζεται να αποτελέσει το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδί. Όμως αντί για την υλοποίηση των προβλέψεων του ΓΠΣ, η ΔΕΗ επιχειρεί εντός της εν λόγω έκτασης των 19 περίπου στρεμμάτων, να οικοδομήσει νέο κεντρικό κτίριο διοίκησης, έχοντας εκμισθώσει το ακίνητο από το Ταμείο Εθνικής Άμυνας.
Η εταιρεία Nova Constructions, η οποία δραστηριοποιείται μέσω των εμπορικών σημάτων LUX&EASY και Green Properties, προχώρησε στην απόλυση συναδέλφισσας, μέλους του Συλλόγου μας, μετά από έξι μήνες εργασίας με σύμβαση αορίστου χρόνου, χωρίς επαρκή και συγκεκριμένη αιτιολόγηση, ενώ ουδέποτε υπήρξε ουσιαστική συζήτηση για το αντικείμενο και το ρόλο της εργαζόμενης, όπως καταγγέλλει με ομόφωνη απόφασή του το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ).
Αντιδήμαρχο Παιδείας και Διαγενεακής Αλληλεγγύης κ. Θ. Γεωργιάδη
Αντιδήμαρχο Αστικής Αναζωογόνησης και Ανθεκτικότητας, κα Μ. Ευαγγελίδου, ως αρχιτέκτονα μηχανικό και μέλος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων
Το 14ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών «Δημήτρης Πικιώνης» και το συστεγαζόμενο 14ο Νηπιαγωγείο Αθηνών, στεγάζονται στο χαρακτηρισμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1991 ως «ιστορικό διατηρητέο μνημείο» (ΦΕΚ Β’922) κτίριο επί της οδού Σίνα 70. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα δείγματα δημόσιας αρχιτεκτονικής του πρώιμου μοντερνισμού στην Ελλάδα και για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του Δημήτρη Πικιώνη, σχεδιασμένο την περίοδο 1931-1932, το οποίο μέχρι και σήμερα προσελκύει το ενδιαφέρον αρχιτεκτονικών σχολών, ερευνητών/τριών, αρχιτεκτόνων/ισσών και φοιτητών/τριων από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Στο πλαίσιο της ευρύτερης υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης, στο σχολείο αυτό, όπως και σε άλλα σχολικά συγκροτήματα, η έλλειψη επαρκούς συντήρησης και η γενικότερη εγκατάλειψη, έχουν σαν αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο ακόμα και η σωματική ακεραιότητα των παιδιών και των εκπαιδευτικών.
Η Επιτροπή Λογισμικού του ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής θα συναντηθεί στις 15/7/2026, ώρα 19:00, στο κτίριο του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ στην οδό Βρυσακίου 15, στο Μοναστηράκι, με θέματα:
Ο ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής με την με Α.Π. 4206/18.06.2024 Απόφασή του, τάχθηκε υπέρ της διάσωσης του κινηματογράφου «ΠΑΛΑΣ» στο Παγκράτι, ως ζωντανό στοιχείο της ιστορικής μνήμης της περιοχής και στοιχείο πολιτιστικής κληρονομιάς, στο ευρύτερο πλαίσιο της ζητούμενης διατήρησης των ιστορικών κινηματογράφων του κέντρου της Αθήνας, οι οποίοι σήμερα απειλούνται από την τουριστικοποίηση, τον πολεοδομικό εξευγενισμό και ευρύτερα την κερδοσκοπία επί της γης και των ακινήτων.
Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σταύρο Παπασταύρου
Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας
Θέμα: Χαρακτηρισμός ονομασίας και χρήσης του κτιρίου των Μηχανικών επί της οδού Κολοκοτρώνη 4.
Στην προσπάθεια διατήρησης των αρχιτεκτονικών αξιών και του οικοδομικού πλούτου της πόλης της Αθήνας, κρίνουμε αναγκαία τη διατήρηση της χρήσης και του ονόματος ενός από τα κτίρια του αρχιτέκτονα και πολιτικού μηχανικού Νίκου Σακελλαρόπουλου, έργο της σημαντικής περιόδου του τέλους του μεσοπολέμου. Πρόκειται για το διατηρητέο με το ΦΕΚ 1237/Δ/1994 κτίριο της οδού Κολοκοτρώνη 4 και Ανθίμου Γαζή της Αθήνας, ιδιοκτησίας σήμερα του ΕΦΚΑ, ο οποίος παρέλαβε την περιουσία του ΤΣΜΕΔΕ το 2017.
Καταγγέλλουμε την επανειλημμένη δίωξη και την εφαρμογή του απαράδεκτου νόμου για τα πειθαρχικά σε βάρος συναδέλφου και υποψήφιου διδάκτορα της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ και εκλεγμένου στο ΔΣ του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Σπουδαστών (ΥΔ) ΕΜΠ, για τη συμμετοχή του σε κινητοποίηση σωματείου στην Βραδιά του Ερευνητή 2024 και για συνδικαλιστική δράση.
Η καλλιτεχνική και διεπιστημονική έκθεση Embodiments | Ενσώματες Αντιλήψεις: Τέχνη, Ατμόσφαιρες & Αισθητηριακοί Κόσμοι πλαισιωμένη από ένα παράλληλο πρόγραμμα που περιλαμβάνει εργαστήρια, συζητήσεις και περφόρμανς, φέρνει μαζί καλλιτέχνες και επαγγελματίες των τεχνών, αρχιτέκτονες, ερευνητές, συνήγορους δικαιωμάτων και κοινότητες στο Καπνεργοστάσιο της Βουλής των Ελλήνων, στην Αθήνα, από τις 12 έως τις 20 Ιουνίου 2026.
Η έκθεση διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η έννοια της πρόσβασης διαμορφώνει και επαναδιαπραγματεύεται τον χώρο, θέτοντας στο επίκεντρο νευροδιαφορετικές οπτικές και εμπειρίες και δημιουργεί μια κοινή πλατφόρμα για την επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο οι χώροι γίνονται αντιληπτοί, σχεδιάζονται και βιώνονται και πώς το κτιστό περιβάλλον μπορεί να αναδείξει ή να περιορίσει τη διαφορετικότητα.
Ωστόσο, η διοργάνωση του Embodiments δεν αφορά μόνο την προσβασιμότητα, αφορά το ανήκειν, τον αυτοπροσδιορισμό και τη συνεργασία. Η πρόσβαση δεν αντιμετωπίζεται ως ένας στατικός στόχος ή μια τεχνική λύση, αλλά ως μια διαρκής πολιτισμική και χωρική πρακτική — μια διαδικασία που αναδύεται μέσα από τον διάλογο, τον πειραματισμό και τη συλλογική φαντασία. Είναι μια πρόσκληση για περιέργεια, φροντίδα και δημιουργική ανταλλαγή — μια διαδικασία που εμπλέκει πολίτες, τέχνη, τεχνολογία και επιστήμη σε ουσιαστικό διάλογο.
